Во основа маргарините имаат растително потекло. Се добиваат по пат на каталитичка хидрогенизација на растителни масла. Оваа метода била за прв пат откриена од страна на францускиот хемичар Hippolyte Mège-Mouriès. Новиот продукт го нарекол „олеомаргарин“, а покасно изразот бил скратен само на „маргарин“, бил евтин и бил наменет, пред сè, за потребите на војската но и за ниската класа од народот. Денешниот маргарин се добива од различни видови растителни масла, па дури се додаваат и масти од животински потекло. Всушност, меките маргарини се смеса од маргарин и масла, во некои има поголемо количество вода, лесно се нанесуваат, ефтини се и имаат вкус на путер. Во општ случај, маргарините содржат делумно хидрогенирани растителни мала, емулгатори, бои за храна, ароматизери, конзерванси, сол и вода.

И маргаринот, како и путерот, претставува емулзија на вода во масло. Како најисползуван емулгатор се јавува прехранбениот додаток познат по бројот Е471, за кого се вели дека е безопасен по здравје. Како емулгатор често се употребува и лецитинот, а особено оној добиен од соја. Во некои написи на интернет се спомнува дека маргаринот се добива од „нафта“ или дека претставува „пластика“. Ваквите тврдења не се реални.

Се поставува прашањето: Дали е штетен маргаринот?

Од сето она што е напишано произлегува дека маргаринот не е штетен. Но има едно големо НО. Во процесот на хидрогенизацијата СЕКОГАШ доаѓа до создавање на т.н. транс изомери на масните киселини кои го прават маргаринот НЕЗДРАВ. Утврдено е дека транс изомерите на масните киселини го нарушуваат имунитетот на организмот, зголемувајќи го ризикот од добивање на дијабетис, инфаркт. Овие податоци се базираат на 14- годишното изучување на англиските научници, а резултатите се објавени во списанието en:British Medical Journal (№ 11, 1998). Истражувањата покажале директна корелација на транс изомерите со кардиоваскуларните болести на срцето. Научниците пресметале дека при секојдневна употреба на 40 г маргарин, во организмот се внесува околу 5 г транс изомери што го зголермува ризикот од инфаркт за 50 %.

Како одговор на сите овие недостатоци, а сврзани со присуството на транс изомери на масните киселини, доаѓа до делумна промена во технологијата на добивање на маргарин. Во маркетите ширум светот се продаваат т.н. спреди (од англискиот збор spread што значи размачкување). Технологијата на нивното добивање е идентична како онаа на маргаринот со таа разлика што кај нив е ограничен степенот на хидрогенизација со што се контролира содржината на транс изомерите. Од хемиска гледна точка, хидрогенизирањето СЕКОГАШ доведува до создавање на транс изомери на масните киселини, а тоа значи дека, помалку или повеќе тие се секогаш присутни во маргаринот. Ваш е изборот дали ќе консумирате маргарин или не, но имајте во предвид дека доктор Роберт Аткинс, во својата ширум светот позната книга за неговата т.н. „Аткинсова диета“ има глава под наслов „Молам, само не маргарин“. Зошто? Затоа што маргаринот, според него, е основната причина за појава на артериосклероза и болести на срцето.