Рибата е многу корисна за организмот. Не само што содржи големи количини на незаситени маснотии кои се драгоцени сојузници на организмот во превенцијата на кардиоваскуларните болести, туку е и богат извор на минерални соли. Морската риба е богата со јод, калиум, натриум и бакар, додека слатководната риба содржи нешто помалку јод и натриум.  Сите видови на риба содржат витамини од групата Б (Б1, Б2, Б6 и Б12) кои се неопходни за правилно функционирање на нервниот систем. Рибата е богата и со калциум, но тој е главно концентриран во крлушките. Затоа е корисно одвреме-навреме да ставите на трпезата и ситни рипчиња.

Дали е точно дека секоја риба е немасна?

Процентот на маснотии во рибите се разликува во зависност од видот, а врз основа на овој процент разликуваме немасна риба (со помалку од 2% липиди, како бакалар, ослиќ, лист), малку масна риба (со 2-5% липиди, како зубатац, инчун, сардели, пастрмка), полумасна риба (со 5-10% липиди, како туна, сабјарка) и масна риба со повеќе од 10% липиди (лосос, скуша, јагула).

Треба ли да се избегнуваат масните видови на риби?

Не, бидејќи се побогати со омега-3 масни киселини кои имаат значајна улога во организмот. Едно истражување направено неодамна потврдило дека редовното конзумирање на риба може двојно да го намали ризикот од инфаркт. Освен тоа, потврдено е дека постои и врска меѓу конзумирањето на риби богати со омега-3 масни киселини и депресијата: покажано е дека масните материи присутни во рибите му помагаат на мозокот подобро да го користи серотонинот, хормонот кој позитивно делува на расположението.

Дали сината риба е добар избор?

Да, и тоа од повеќе причини. Пред се, инчуните, скушите, сарделите и сардините представуваат одличен извор на протеини и омега-3 масни киселини, па во помала мера се изложени на загадувањата од метали кои се присутни во морската вода. Причина за ова се нивните димензии, ова се во принцип мали рипчиња кои немаат можност за голема акумулација на штетни материи.

Дали е подобра рибата уловена во море/езеро или онаа која се одгледува во рибниците?

Подобро е да не се претерува со конзумација на риба која е вештачки одгледувана во рибници. Ваквата риба се тови за да расте побрзо и е помасна од примероците кои се растени природно. На пример, пастрмка од рибник содржи 4,1% маснотии, додека дивата пастрмка има само 3% масти. Одгледуваниот бранцин може да има дури и три пати повеќе масти од оној кој е уловен во море. Сепак, бидејќи најчесто се работи за поткоожна маснотија, доволно е рибата да се испече во рерна или на скара, па вишокот на липиди делумно ќе бидат отстранети.

Како да разликувате риба одгледана во рибник од риба уловена во море/езеро?

Првиот показател е цената, вештачки одгледаната риба е во просек за 30% поефтина од дивата. Освен тоа, обрнете внимание на големината на рибите. Ако се сите со приближно иста големина, тогаш се сигурно вештачки одгледани, бидејќи уловените риби се со различна големина.

Дали смрзнатата риба е полоша од свежата?

На добро опремените рибарски бродови, рибата се обработува веднаш после условот. Додека бродот да се врати во пристаниште, на рибата и се вадат главата и внатрешните органи, потоа се мие и се складира во ладилници. Од аспект на нутриционизмот, смрзнатата риба ги содржи истите прехранбени вредности како и свежата риба, но смрзнатата не е толку вкусна.

Кои се правилата за чување на риба?

Ако рибата е свежа, најдобро е да ја изедете истиот ден кога сте ја купиле. Но, тоа не е услов, ако се чува на соодветен начин, рибата и следниот ден ќе ги има истите хранливи материи. Доволно е да ја ставиме меѓу две чинии и да ја оставите во фрижидерот, и тоа по можност, да не биде во контакт со други намирници кои би можеле да влијаат на нејзиниот мирис и вкус. Ако немате намера да ја јадете истиот или следниот ден, исчистете ја, измијте ја и замрзнете ја во ладилник во ќесичка за замрзнување или замотана во проѕирен целофан.

Дали морските плодови имаат исти прехранбени вредности како рибата?

Од нутриционистичка гледна точка, морските плодови содржат значајна количина на протеини (иако оваа количина е помала од количините присутни во месото или во рибите), а содржат и значајна количина на колаген и железо кои можат да го отежнат џвакањето и да го продолжат времето на варење на храната. Затоа е подобро овие да се конзумираат во помали количини, најмногу еднаш неделно, имајќи притоа предвид дека можат да бидат вклучени и во диетална исхрана.